RSS

Category Archives: RandomActOfWriting – Telugu

విన్నపం!

బతికున్నన్నాళ్లు జన నిర్లక్ష్యం
పోయేముందు గంగనీరు కూడా కష్టం

మద్యమే తన సుహృత్తు
ఒంటరితనమే హత్తు

చచ్చినా చావనియ్యరు ఈ జనం
బతికించి మరీ చాటుతారు తమ రాతిగుండె తనం

కలికాలంలో అన్ని నగదు బేరాలే
లాభం లేనిదే శవం కాదు దహనం

ఊపిరుండగా అంపశయ్య కట్టారు
మళ్ళీ ఇప్పుడు దానిపై పూలేసి పడుకోబెట్టారు

మనుషులు ఆలోచనలకి అతీతులు
స్వార్ధానికి గురుతులు
స్వతహాగా మహానటులు
తడి గుడ్డతో గొంతు కోసే చతురులు

 

నా సమాధి మీద ఈ రాత
“పోయినాక పంచభక్ష పిండదానం కన్నా
పానముండగా పాయసం పెట్టు.
గడిచిన కాలాన్ని తవ్వకు,
మానిపోయిన గాయాల్ని మళ్ళీ రేపకు!”

ఇట్లు,
ముత్యాల నవ్వు

Advertisements
 
 

చింతన!

ఆడుతూ పాడుతున్న వయసులో
పిల్లల్లో విషపు తలపుల పరిచయం

అమాయకపు చిరు నవ్వుల వర్షంలో
కారు మేఘాల అవరోధం
కలుపు మొక్కల జననం

నలుపోడంటే తెలుపోడికి గర్వం
చిన్న కులపోడని పెద్ద కులమోడికి అహం
పొట్టి వాడని పొడుగోడికి సంబరం

పనిలేని రెడ్డి సాబుకి పని చేస్తున్న సాకలోడంటే చిన్నచూపు
కంచి పట్టు చీర కట్టుకున్న కమ్మ-అమ్మ గోరుకి కమ్మరోడంటే తిరస్కారం

చస్ ఆడ జాతి అని మగ జాతికి డంభం
పేదోడంటే గొప్పోడికి అసహ్యం

ఆడది పక్కున నవ్వితే ముక్కున వేలు
మగవాడు వంట వండితే కళ్ళు ఐదింతలు

అందరితో కలిసి మందు కొట్టకపోతే అపహాస్యం
ప్రేమ పెళ్లి అంటే పేద్ద నిషిద్ధం

మొగుడు పోతే ఆడది అపశకునం
ఆడ పిల్ల పుడితే ఇంటికే అరిష్టం

ఊరికే సమాజం మీద ఏడిస్తే ఏం లాభం
మనమే కదా అందులో భాగం

మన చింత మారితే మన భవిత మన చెంత
మన పిల్లల ఆలోచనా విధానం క్షేమం

పెరిగే పిల్లలకి మనం నేర్పే పాఠాలే జీవితం
మనం చెప్పే నీతులే సుభాషితం

పిల్లలని గారాబు చెయ్యక, మంచి నడత నేర్పు
అమ్మాయి గారాలు పొతే గరిటతో రెండెయ్యి
అబ్బాయి తెలివి మీరితే పది వడ్డించు

రామ్ మోహన్ రాయ్, చంద్ర బోస్ లు రావక్కరలేదు
రాము గాడు, సూరి గాడు, పక్క సందులోని అరుణ
అందరూ ప్రతిభావంతులే అభివృద్ధికి వంతెనలే

ఒక్కడు, మరొక్కడు, ఇంక్కొక్కడు
ఇలా ముందడుగేస్తే భవిష్యత్తు సుసంపన్నం

మన కలలు సఫలం
మన పిల్లలు భద్రం
దేశ భవిత సుభిన్నం!

 
Leave a comment

Posted by on March 24, 2018 in RandomActOfWriting - Telugu

 

పిట్టగోడ కథలు – 2!

నా పేరు సీత నాతో పెట్టుకుంటే పెడతా వాత!

అంతలేసి గుడ్లేసుకుని
కాటుక కళ్లారా పెట్టుకుని
యెర్ర రిబ్బనుతో రెండు పిలకలు
నీలి రంగు ఫ్రాకు , తెల్ల చొక్కా
నుదిటి పై చిన్న శృంగార్ బ్రాండు బొట్టు

ఐదో తిరగతికే ఆడ రౌడీలా
మారిపోయిందే అని ఆశ్చర్యపోయా
బెంచిపై ఎవరో కూచున్నారని ఆ వార్ణింగు
తప్పు తనది కాదు వాడిదే అని తేల్చేసా
సీతకే నా ఓటు వేసేసా

విసురుగా వచ్చి నా పక్కన కూచుంది
అమ్మ మీదొట్టు గుండె ఆగినంత పనైంది
నా మాడు పగులద్దేమోనని భయపడ్డ
చిన్నగా నవ్వింది
మా స్నేహానికి గట్టి పునాది పడింది

ఇద్దరి ఇళ్ళు ఇరవై గజాల దూరం
కలిసి బడికి వెళ్లి రావడం
ఆదుకోవడం అన్నీ కలిసే

పెంటయ్య దుకాణం లో మురుకులు కొనడం
రంగయ్య తోటలో బాదం కాయలు కొట్టడం
ఎవరి పెదవులు ఎర్రగా ఉన్నాయో చూసుకుని మురిసిపోవడం

రేగి పళ్ళ బండి వాడు, చెరుకు రసం కన్నయ్య
సీత కి నాకన్నా కొంచెం ఎక్కువ పళ్ళిస్తే
తనకి తెలీకుండా నే ఉడుక్కోవడం

పండగలకి పేడ తెమ్మంటే పోటీ పది మరీ సేకరించడం
స్కూలు మాస్టారు రిపోర్ట్ కార్డు ఇస్తూ, ఇద్దరికీ సమంగా మార్కులొచ్చాయి
మీ స్నేహం ఇలాగే వర్ధిల్లాలి అని దీవించడం

స్నేహం మమ్మల్ని చూసి ముచ్చట పడిందా
లేక మేమే స్నేహానికి దాసులమయ్యామా

పిట్టగోడపై ఆనుకుని గత అనుభూతుల్ని ఆస్వాదిస్తున్నా
కళ్ళు చేమర్చేంత జ్ఞాపకాలుంటే జీవితమే ఒక జ్ఞాపకమవదా
నవ్వితే బుగ్గపై పడే గుంటలే ఆనందభాష్పాలవ్వవా !

 
Leave a comment

Posted by on February 12, 2018 in RandomActOfWriting - Telugu

 

పరికిణి

కిటికీ పక్కన వేపచెట్టు
ఆ పక్కనే పొందికగా కూచుని ఉందో చిలక
ఏదో రాజ్యపు పట్టపురాణిలా ఉంది
కాఫీ కప్పు వేడిగా ఉన్నంత సేపూ
ఆ చిలక వైపే నా దృష్టి
నేనేం తక్కువ తిన్నానా అంటూ దాని ప్రతి-దృష్టి

మనుషుల్ని చూసి చటుక్కున పారిపోవాల్సిన పక్షి
నను చూసి భయపడలేదు కనీసం దూరంగా ఎగరలేదు
మొదట తెలీని ఆశ్చర్యం తరువాత నవ్వడం అలవాటైంది

పొద్దున్నే కాఫీ మిళిత హంసరాగం అద్భుతం
సాయంత్రం ఎదురుచూపుల కూనిరాగం అర్ధవంతం
ఈ చిన్ని నేస్తం నా జీవితంలో ఒక భాగమైంది
ఇప్పుడు దానికో చిన్న చెక్క ఇల్లు
బస్తాడు ధాన్యం చాలినన్ని నీళ్లు
బెరుకు పోయి ఇంట్లో హాయిగా విహరిస్తుంది

గాల్లో తన రెక్కలను ఫ్యాను కన్నా వేగంగా ఊపితే
నా భుజాలపై మార్చి మార్చి కూర్చుని
నా తలచుట్టూ పలు సార్లు గిరగిరా తిరిగితే
అది యేన లేని సంతోషం అన్నమాట

చెలిమి ఎప్పుడు కుదిరిందో తెలియదు
తన భాష మౌనంగా ఎప్పుడు నేర్పిందో తెలియదు
అమాయకత్వాన్ని కసిగా పిసికేసే మనిషితో స్నేహం
కల్మషంలేని చిన్ని పొట్టలో నాపై ఎంత నమ్మకం!!

కిలకిలరావాల చిన్ని చిలక
నెలవంక తలపై తురుముకుని
ఇంద్రధనస్సు రంగులతో
చిటికెన వేలంత పరిమాణంతో
కళ్లకింపుగా కలుగుగోలుగా తిరుగుతోన్న
నే ముచ్చటగా పిలుచుకునే నా బంగారు చిలక, పేరు “పరికిణి”!

 

 

 
Leave a comment

Posted by on February 7, 2018 in RandomActOfWriting - Telugu

 

పిట్టగోడ కథలు!

సందు చివర చింత చెట్టు
ఆ వెనకాతల యేటి తట్టు
డాబా పైని పిట్టగోడపై కూర్చుని
భూమి ఆకాశం నిండిపోయేటన్ని
కథలు ఎన్ని చూశానో

చిరిగిన గౌను వెనుకుని, చింపిరి జుట్టుతో
కాలికి చెప్పులు లేకుండానే, మట్టినే మెత్తగా
ఐపొమ్మని శాసించి, పరుగెడుతున్న సీత
సాయింత్రాలు చల్లబడగానే చింత చెట్టు కింద
నాకోసం ఎదురుచూసిన గడియలు

సీత రాకుండా నే ముందెళితే
ఎటూ ఊసుపోదనీ ఊపిరాడదనీ
ఆలస్యంగా వెళ్ళాలన్న నా పంతం
సీమ చింతకాయలు, పుల్ల చింతకాయలతో
సీతతో దెబ్బలు తిన్న చందం

పిట్టగూడు కట్టి, పక్షులకి ఇల్లిచ్చి
అవి దిగేవరకూ రోజూ గుడ్లప్పగించి చూట్టం
గుడ్డులోంచి పక్షిపిల్లలు బయటికొస్తే
మా వల్లే అని బడాయి పోవడం

రిబ్బను రంగుల చక్రం చేతిలో పట్టుకుని
చెట్టు చుట్టూ పరిగెత్తి గాలిని ఓడించడం
ఎండకి డస్సి, నీడలో కూర్చుని
నీటిపై ఉన్న ఓడలని మట్టిలో గీయడం

బడికి వెడుతూ, వస్తూ చెట్టు పక్కన ఉన్న
చిన్న గేరు రంగు బండకి దండాలు పెట్టడం
అక్కడే ఉన్న పిలక పంతులు పెట్టే
అటుకులు బెల్లం పుట్నాలు తినడం

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్ని కథలో ఎన్ని జ్ఞాపకాలో
ఆలోచనలకే సుంకం వేస్తె భూమిపై సగం భారం తగ్గిపోదా
జ్ఞాపకాలకే బహుమతులిస్తే సంతోషం సగం బలం అవ్వదా !

 
Leave a comment

Posted by on February 4, 2018 in RandomActOfWriting - Telugu

 

అందమైన ప్రేమ కథ!

పచ్చటి కొబ్బరి చెట్లు యుద్ధ సైనికుల్లా
ఒకేవైపు తిరిగి చల్లగా వీస్తున్నాయి
ఎత్తైన కొండ ఆ పక్కన ఇంతింతై వటుడింతై
గగనాన్ని అందుకొందామని పెరిగిన ఎత్తైన కొండలు
దానిపై విడవని స్నేహితుల్లా ఏపుగా పెరిగిన చెట్లు

సూరీడు గట్టిగా కాయలని పంతం పట్టినా
వట్టి మూగెండ తో సర్దుకుపోతున్న పొద్దులు
కనుచూపు మేరలో తరంగమధనం చేస్తున్న ఛాయా చిత్రాలు
దూరతీరంలో రాజ నౌకల కిరీట ధూమంతో రాకలు

అలల కెరటాలు మేమూ సై అంటూ
ఉవ్వెత్తున ఎగసి పడుతున్నాయి
అక్కడ మెత్తటి మెరక మట్టిలో కూర్చున్న నా మీద
ఆ నీటి తుంపరలు కస్తూరీ గంధపు అత్తరులా చిలకరిస్తున్నాయి

భూమ్యాకాశాలు కలిసిన చోట నా కనులు ఆగిపోయినై
ఆస్వాదిద్దామని కనులు మూసిన నన్ను
ఒక కొంటె అల గట్టిగా కౌగిలించుకుని మేల్కొలిపింది
క్షణం పాటు ఉక్కిరి బిక్కిరి తేరుకుని చూస్తే
తడిసిన నేను, నా ముందు బుడ్డి సీసా, అందులో స్వస్తిముఖం

అంతులేని కుతూహలంతో తెరిచి చూస్తే
అందమైన అక్షరాలు నన్ను కట్టిపడేశాయి
“నిను చూసిన అరక్షణం మరిచిపోయా నా గత జీవితం
నువు లేని ముసలితనం గడపలేను నా శేష జీవితం
మనం కలిసి లేని గడియలు వెన్నెల లేని ఆకాశం
నీ అవును, నాకు ఆనందం
నీ విరహం, కాలంతో చెలగాటం
నువ్వు నువ్వుగా నా అడుగుల్లోకి రా
కలిసి నడుద్దాం, చరిత్ర రాసేద్దాం!”

ముసి ముసిగా నవ్వుకుని నా చెలివైపు నడుస్తున్న
నా ప్రేమ కథని చరిత్ర పుటల్లోకి ఎక్కించడానికి వెడుతున్న!

 
Leave a comment

Posted by on January 6, 2018 in RandomActOfWriting - Telugu

 

నావ!

నావలో నువ్వూ నేను
ఒకవైపు నువ్వూ నీ సిగ్గు
మరోవైపు నేనూ నా ఓర చూపు
ప్రేమ అనే తెడ్డుతో
స్నేహామనే నీటిలో
పడవను నడుపుతుంటే

ముందుకెళ్తే పెళ్ళికి సంకేతం
వెనక్కెళితే ప్రాణ స్నేహానికి చిహ్నం
అటు ఇటు ఎటు చూసినా
నీతో ఎడబాటు అసంభవం !

 
Leave a comment

Posted by on January 6, 2018 in RandomActOfWriting - Telugu